LifeFree.pl

Syn i ojciec. Woda. O wyścigu.

Startowaliśmy łagodnie. Wydawałoby się razem. Ustawiliśmy na tafli pierwszego jeziora krąg, a może gwiazdę z kajaków. Śmiech, przegadywanie się, jak to faceci. Dzioby kajaków razem, do środka, łapiemy się za ręce i trzymamy dobry dystans i jest krąg.
Syn i ojciec. Woda. O wyścigu.
Syn i ojciec. Woda. O wyścigu.

Startowaliśmy łagodnie. Wydawałoby się razem. Ustawiliśmy na tafli pierwszego jeziora krąg, a może gwiazdę z kajaków. Śmiech, przegadywanie się, jak to faceci. Dzioby kajaków razem, do środka, łapiemy się za ręce i trzymamy dobry dystans i jest krąg. Okazuje się wcale nie tak łatwo go  ustawić. Rozłączamy się, mały kanał pomiędzy jeziorami rozciąga nas do formacji gęsiego. Drugie jezioro. Powoli zbieramy się po drugiej stronie. Krótka informacja o kierunku i miejscu kolejnego spotkania i tyle. Tyle ich widzieli. Szum wody, plusk wioseł, pokrzykiwania Tatów i Synów, niekiedy puknięcie kajaka o kajak. Najpierw jeden potem dwa i następne za nimi. Pędzą. Wiosła ociekają wodą. Głowy obracają się na boki. Jezioro jakby zagotowało się od tego zamieszania. Miała być wycieczka a są wyścigi. Oczywiście nikt się nie przyzna. Po prostu płyniemy swoim tempem. Nic takiego J. Męski świat obejmuje wiele działań, różne przyjemności. Jednak o ile obok jest inny mężczyzna to bywa tak, że żyłka współzawodnictwa odpala się po prostu. A co jeśli na jeziorze jest dwanaście kajaków? A w każdym dwu facetów. W jednym nawet trzech J.  I każdy ma frajdę, i trochę chce drugiemu pokazać jak mu świetnie idzie. Nawet ci co nigdy dotąd nie pływali na kajakach a co dopiero mówić o ściganiu się, ścigali się zawzięcie. Choć nie przyznają się do tego, że się ścigali;). Co ciekawe Ci co tak ostro wystartowali przypłynęli do celu jakoś później niż reszta. Przecież trzeba na takie wiosłowanie sporo energii. Po drodze zdarzyły się nieplanowane postoje. Synowie zapragnęli kąpieli w jeziorze a za nimi ojcowie też. Więc z jeziora w rzekę wpłynęliśmy znów w komplecie. No, może nie wszyscy wzięli udział w tym spontanicznym gonieniu się po jeziorze. Tato, a czemu my nie płyniemy pierwsi tylko ostatni? Nie, płyniemy pierwsi :). Pierwsi przestaliśmy w tym brać udział.  Choć poniosło nas też. No bo jak. Co z tego, że już płynęliśmy już, że znamy to jezioro, że wiemy, że jest długie i na końcu i tak braknie sił. Oni wiosłowali więc my też. To instynkt.

Coś ten wyścig nam jednak zabiera. Za sobą zostawiliśmy innych facetów. Fajnie. Jesteśmy z przodu. Ale gdy się obejrzeć to z tyłu są ci co pierwszy raz, ci co są w trójkę na kajaku, ci co wiedzą jak długi jest jezioro i wiedzą, że warto oszczędzać siły ale nie przekrzyczą startującego peletonu krzyków, plusków i stuków. Za nami, niezauważone  zostaje  piękno tego miejsca, kormorany, czaple siwe, perkozy, kaczki, brzozy, buki, dęby i trzciny w pięknym tańcu na brzegu dzikiego jeziora, krzywe stare pomosty wędkarskie, zwalone do wody drzewa, sarna pijąca wodę. Wyścig to też samotność. No bo jak rozmawiać z kimś kogo się zostawia właśnie za sobą. Wyścig to samotność lidera. Ze smutkiem patrzyłem na oddalający się od nas-peletonu kajak. Nawet nie wiedząc do końca kto to… A przecież to zacieśnianie wspólnoty miało być istotą tej imprezy i tej wycieczki. Jasne. Syn i ojciec jednoczą się w wyprzedzeniu innych. Czy jednak naprawdę ten paradygmat męskości („ja przed innymi” jest jeszcze aktualny)?  Czy strata tego co zostawiamy za sobą prąc do przodu jest tego warta. Czy to wybór czy instynkt? Jedno jest pewne zabawa była przedniaJ. Było szybko. Rekord tego jeziora został pobity. Wielu chłopców nie miało siły już na końcu stawki, ale miny uśmiechnięte. Jak to faceci.

Ludzie

Bartosz Płazak

Bartosz Płazak

Trener
Trener kompetencji społecznych. Posiada rekomendacje trenerskie I i II stopnia Polskiego Towarzystwa Psychologicznego, specjalizuje się w szkoleniach kształtujących kompetencje społeczne: trenerskie, liderskie , handlowe i obszaru efektywności osobistej.

Komentarze

Redakcja nie ponosi odpowiedzialności za wypowiedzi internautów opublikowane na stronach serwisu oraz zastrzega sobie prawo do redagowania, skracania bądź usuwania komentarzy zawierających treścia zabronione przez prawo, uznawane za obraźliwe lub naruszające zasady współżycia społecznego.

Warto przeczytać

Moc parafrazy

Moc parafrazy.

Inspiracje
piątek, 27 września 2019, 23:40
Właściwie to nic wielkiego. Powtarzasz to, co przed chwilą powiedziała osoba, z którą rozmawiasz. Zależy Ci na kontakcie i chcesz uniknąć nieporozumień, więc sprawdzasz, czy dobrze rozumiesz, co słyszysz...
Jak się nie znieczulić na koniec świata?

Jak się nie znieczulić na koniec świata?

Inspiracje
czwartek, 19 września 2019, 13:22
Ostatnio zewsząd napływa dużo niepokojących doniesień o stanie świata, katastrofie ekologicznej, globalnym ociepleniu i jego konsekwencjach - groźby, prośby, a nawet nekrologi. Coraz więcej się o tym mówi i coraz więcej słyszy...

Zobacz również